Özgürlüğün Türküsü
Yazan: Ayşenur Korkmaz
Haksızlık önünde eğilmeyiniz. Çünkü haksızlıkla beraber şerefinizi de kaybedersiniz. ( Hz. Ali)
Yürüyorum.
Önümde, ardımda ‘Asımın nesli’ yürüyor. Adalet için, hakikat için, özgürlük için kılıcını kuşanmış nesil. Boyun
eğmeyeceğini haykıra haykıra yürüyor:
‘Vazgeçmek yok, kazanana dek direneceğiz!’
Darbeci yargı yine uzaktan izliyor adaletsizliğinin açtığı yaraları. Çırpınan nesli, üvey çocuk muamelesi gören imamları, hatipleri büyük zevkle seyrediyor. Gözleri yaşlanınca neslin, daha belirginleşiyor sadistçe mutluluğu. Ve gücüne güç katmaya, yeni darbelerle yeni kanatlar kırmaya uğraşıyor.
Asımın nesli yaralı…
Çırpınıyor hakkı olanı almak için…
Kendine adalet rumuzunu vermiş bir avuç adaletsizin ‘yok etme odaklı’ kararlarına ‘Dur!’ demek için…
Sözde özgürlüğün bulunduğu bu ülkede ‘özde özgür olmak’ için…
Sesleniyor dört bir yana asımın nesli:
Uyan! Yedi yıl önce mitinglerde verdiğin sözleri yerine getirmenin vaktidir. Artık bize yapılan zulümlere ‘dur’ demenin vaktidir. Uyan!
Baksana kim boynu bükük ağlayan.
Hakkı hayatındır senin ey müslüman,
Kurtar artık o biçareyi Allah için!
Artık ölüm uykularından uyan!
Zulümden sakının, çünkü zulüm kıyamet gününde karanlıklar olacaktır (Hadis-i Şerif)
Yıllar geçti fakat zulüm geçmedi:
Ben çocuktum,
Büyüklerimi ağlattılar,
Büyüdüm,
Beni ağlattılar,
Şimdi…
Kardeşlerimi ağlatıyorlar
0.3 ile çarpılmış arsız bir yasakla…
Ben çocukken büyüklerim direndi.
Büyüdüm. Ben direndim.
Şimdi kardeşlerim direnecek.
Gözlerdeki yaşlara aldanıp ‘korkuyoruz’ sanmayın. Hakk’a giden yolda haksızlığa boyun eğmeden yürüyeceğiz. Özgürlük türküsünü yine hep bir ağızdan söyleyeceğiz:
‘Yarın elbet bizim, elbet bizimdir.
Gün doğmuş, gün batmış ebed bizimdir.’
Ucuz bahanelerle verilmiş ucuz kararlar, Hakk’ı engellemeye çalışan adaletsiz yargıçlar,zulme gözlerini sımsıkı yumanlar yenilecek,
Özgürlüğün faili meçhul katilleri elbet bulunacak,
Özgür neslin gür sesi rahatsız etse de kimilerini, her gün biraz daha duyulacak
Bileği güçlü, kalemi güçlü boyun eğmez çocuklar hakkını yerde bırakmayacak.
Ve hatırlarda hep Akif’in şu sözleri kalacak:
Asımın nesli diyordum ya, nesilmiş gerçek;
İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek!









Ayşe’m,
kardeşim!
yaşasan bu kadar güzel anlatabilirdin derdini/mi/zi.
demek ki yaşamak gerekmiyor, şahit olmak yetiyor, yetmeli müminlere!
çağının şahidi olabilmek, zulme direnebilmek yakışır bismillah boylu, Öz(ü)gür çocuklara…