Özgür Açılım Platformu

Zalimlerle “Buluşmaya” Gidiyoruz, Zulme Hınçla!…

Bilindiği gibi iett’nin yeni zammıyla metrobüs kullanıcılarının önemli bir kısmı için aylık akbil artık “aylık” değil. Çünkü metrobüs tek akbilden çift akbile çıkarıldığı gibi aylık akbilin limiti de 200‘den 160′a düşürüldü. Yani, eskiden bir aylık akbil kullanıcısı metrobüsü ayda 200 defa kullanabiliyorken şimdi bu rakam 80.

Güngören’den, Gaziosmanpaşa’dan, Bağcılar’dan, Zeytinburnu’ndan Hisarüstü’ne, Yıldız’a, İTÜ Maslak’a giden öğrenciler açısından duruma bakarsak; bu insanlar zaten İstanbul’un gelir düzeyi düşük semtlerinde yaşıyorlar. Genelde aileleri de bu standartlarda yaşıyorlar. Bu insanların çoğu otobüs-metrobüs-otobüs şeklinde ulaşımlarını sağlıyorlar ve 2-3 vesait değiştirmeleri gerektiğinden aylık akbil kullanıyorlar. Yine bu bölgelerde yaşayan dar gelirli ailelerin insanları işlerine bu şekilde gidip geliyorlar.
Devamını Oku »

Yazan: Adnan Akan

Şehrin tozlu yollarında yapayalnız bir halde dolaşan ve efendisinin artıklarıyla beslenen Bilal’in gözbebeklerinde okunacak yegâne arzu insanca bir yaşam ve özgürlükten başka ne olabilirdi?

Kızların diri toprağa gömüldüğü kokuşmuş ve çökmüş bir toplumda hayvandan da değersiz bir hüviyetiyle, kendilerine ait olmayan bir evin küçücük odasında hüzünle seyre dururken Sümeyye gökyüzünü o masum bakışların anlamı adalete ve kurtuluşa dair özlemden başka ne olabilirdi?

Zenginliğin şıklığın lüksün ya da fiziksel göz alıcılığın söz konusu ahlaki çöküntüler ve manevi bunalımlar karşısında hiçbir anlam ifade etmediğini bizlere net bir biçimde sergileyen ahlaksızlık kokan şehrin sokaklarında bir umut arayan Mus’ab’ ın her bir adımı, ahlaka ve manevi huzura değil de başka neye olabilirdi?

Samimi ve derin bir sevdaya kadirşinas ve alicenap bir eşe olan hasret, kendisinden onbeş yaş küçük bir gençle evliliğe yönlendirirken Hatice’yi; insanlara olan güvenin sarsıldığı ve sevdanın kirletildiği çağında, kendisini bu elim çağda her an sorular sordurtan ve tertemiz bir hayata dair hayaller kurdurtan, yüreklice bir sevdadan ve samimi bir eşten başka ne olabilirdi?

Dost… Ölümüne değin bir bağlılığın apaçık bir göstergesi olan bu tuhaf ve insanları imrendiren dostluğun sarsılmaz gönül eri Ebubekir’i her şeye, ama her türlü yalana iftiraya rağmen bu dostluktan yıldırmayan sır; samimiyet, içtenlik, dayanışma ve kardeşliğe olan yürekli bir bağlılıktan başka ne olabilirdi?
Devamını Oku »

Allah’ın selamı, HAK ile dertlenen” hakikati eylemli kılmaya, evrensel eylemeye” çalışan gençlerin, siz değerli Özgür Açılım üyelerinin üzerine olsun!

Bu sabah 9.30 itibari ile Kuştepe deydim.

Bütün bir gece uyumadan, broşür, afis, rapor yetiştirmeye çalışan kardeşlerimizin gönderdiği son çıktıları almak için fotokopiye inmiştim ki, bir ses: “şşşştt!!! başkan, başkan! Sema başkan!”:)

Kim olabilir??? elbette Ahmet abi ve yanında kankası Mehmet Ali abimiz…:) Geleceklerinden haberim olmadığı için çok şaşırdım, gece uyumayınca halüsinasyon gördüğümü sandım bir an…:)

Koştur koştur standı ayarlamaya çalıştık, ben elimizdeki afiş ve broşürleri çoğaltana kadar abilerimiz standa ayraçlarımızı yaymış, ziyaretçileri çoktan beklemeye başlamışlardı bile… Neredeyse bir saat süren resmi işlemlerden sonra Ammar kardeşimizin hazırladığı üç ayrı broşür, Gülsüm kardeşimizin hazırladığı afiş ve Tuba Can’la ortak hazırladığımız Faaliyet raporu masada yerlerini almıştı.
Devamını Oku »

Tasarım: Gülsüm Kavuncu

Her hafta farklı üniversitelerden gençlerin bir araya gelerek, üzeri örtülen, geçiştirilen, çözüm bulunamayan konuların ele alındığı Özgür Açılım Platformu sizlerle buluşuyor…

Hemen her üye’nin Aktif olarak katılımının sağlandığı haftalık toplantıların ardından, 18 – 19 – 20 Kasım 2009 tarihlerinde İstanbul Bilgi Üniversitesi Kuştepe Kampusünde tanışma imkânı bulabileceğiniz Özgür Açılım, açacağı stand ile sorgulayan, araştıran, adalete ve hakikate değer veren gençlerle buluşmayı hedefliyor…

Yazan: Elif Kaya

—Yapmayın Efendim! Delirdiniz mi? Bu yazınızı yayımlayamayız. Zira bu memlekette kalemi o kadar serbest bırakmaya gelmez. Başımıza bin türlü belâ mı alalım? Yeni Mecmuamızı kapattırmak mı niyetiniz Muhsin Bey. Bu devlet kurulalı yıllar oldu; kabul! Ama İktidar kaç yıl “MUKTEDİR” kalabilmiş ki şu memlekette? Siz de tutmuş topa tüfeğe, kalemle mukavemet etmek arzusundayım diyorsunuz olmaz!

—Hakkınız var efendim. Zira çok nadirdir millet iradesini postala ezdirmeyen muktedirler. Ama bu millet artık ne cunta ne de cuntacı…

—Aman… Aman susun efendim susun, yerin kulağı vardır. Bunlar eli kolu uzun insanlardır. Duyarlarsa bizi mahvederler. Neyinize lâzım Efendim. Bakın geçen bir kısmını tahlil ettiğiniz şiire okurlar bayıldı. İnsanlar gerçek hayattan şiire, romana, hikâyeye kaçmak istiyor. Gerek yok milletin kafasını devlet işiyle, açılımla, cunta haberiyle, ergenekonuyla, örgütle karıştırmaya. Şiirin bir bölümünü daha tahlil ediverin olsun bitsin.

—Hakkı Bey rica ederim, basın hürriyeti denen bir şey var bu memlekette. İsteyen mecmua istediğini yayımlar. Hem siz değil miydiniz öğrenmek için, medenileşmek için en doğru kaynak gazetedir diyen? Madem bunca dolap dönmüş, iş bitirilmiş. Bari halkın olandan bitenden haberi olsun da bırakın kararı onlar versin. Nasıl bir anlayışa tabi tutulmak istendiklerini bilmeksizin, kendilerini demokratik zannetmelerine razı olamam. Meclis bizim meclisimiz lâkin üstüne gidiliyorsa halk da kendi vekillerine sahip çıkmalı değil mi yahu?
Devamını Oku »